धादिङको गल्छी गाउँपालिका–८, गोगनपानीमा हुर्किएका विजय थापा सानैदेखि गीतसँग गहिरो रूपमा जोडिएका थिए। पहाडको काखमा बितेको बाल्यकालमा रेडियोबाट बज्ने धुनले उनको मन छोयो र त्यही आवाजले उनको सोच, रुचि र सपना आकार लिन थाल्यो।

खेलकुदभन्दा गीतप्रतिको आकर्षण बलियो थियो। बाटो हिँड्दा, साथीभाइसँग बस्दा वा एक्लै हुँदा पनि उनी गुनगुनाइरहन्थे। विद्यालयमा पढाइभन्दा पनि स्वरका कारण चिनिन्थे। कक्षाकोठामा गुनगुनाएको त्यो सानो स्वरले शिक्षक–शिक्षिकाको ध्यान तान्यो र त्यही हौसलाले कलाकार बन्ने सपना अझ गहिरो बनायो।

सपना बोकेर विजय काठमाडौं आए। साथमा ठूलो साधन थिएन, थियो त केवल विश्वास र गीतप्रतिको अटुट प्रेम। राजधानीको भीडमा स्वर चिनाउन संघर्ष गर्नुपर्यो, कहिलेकाहीँ निराशा आयो, कहिलेकाहीँ थकान। तर गीतले उनलाई कहिल्यै छोडेन। झलकमान गन्धर्व, राम थापा, रामकृष्ण ढकाल र शिव परियारका गीत सुन्दै हुर्किएका उनले भन्छन्, ‘ती स्वरहरूले मलाई कहिल्यै हार मान्न दिएनन्।’

२०७० सालमा विजय थापाले “माई ड्रीम” नामक आफ्नो पहिलो एल्बम बजारमा ल्याए र नेपाली संगीत क्षेत्रमा औपचारिक रूपमा आफ्नो परिचय बने। उक्त एल्बममा चार गीत समेटिएका थिए—“देखे तिमीलाई सपनीमा...”, “यो मायाले...”, “आई लभ यू...” र “सुर्तीमा मोहनी...”। एल्बम सार्वजनिक भएपछि उनलाई एक किसिमको आत्मसन्तुष्टि प्राप्त भयो र त्यो प्रेरणाले उनलाई अघि बढायो।

२०७३ सालमा उनले दोस्रो एल्बम “माई ड्रीम–२” बजारमा ल्याए। यसमा “ओ नारन दाँते है ओखर...”, “देखे तिमीलाई सपनीमा–२...”, “पूर्वै शहर...” र “आमा...” जस्ता चार गीत समावेश थिए। पहिलो एल्बमको “देखे तिमीलाई सपनीमा...” र दोस्रो एल्बमको “ओ नारन दाँते है ओखर...” गीतले दर्शक र श्रोताको मन विशेष रूपमा जिते।

हालसम्म विजय थापाले दुई दर्जनभन्दा बढी गीत गाइसकेका छन् र धेरै लोकप्रिय गीतहरू चर्चित संगीतकार कल्याणसिंहसँगको सहकार्यमा बनेका हुन्। हालै उनले शंकर भुजेलको शब्दमा तयार “आँशु बिक्ने सहर भए खुशी किन्थे होला...” गीत लिएर आम दर्शक र श्रोतासँग आउने तयारीमा जुटेका छन्।

धादिङको सानो गाउँबाट सुरु भएको यात्रा अझै अधुरो छ। तर विजय थापाको स्वरमा आज पनि त्यो बाल्यकालको सपना जिउँदो छ—गीत गाएर बाँच्ने, गीतमै हराउने।